تازه:
جمعه , ۹ عقرب ۱۳۹۹
خانه » مقالات » حقوق » به چه کسی باید رای داد؟

به چه کسی باید رای داد؟

 

انتخابات پیش رو تمثیل «حق شرکت در حیات سیاسی جامعه» بوده و حداقل سودش این است که مردم از این حق خود آگاه می شوند. از طرفی چون احتمال تقلب زیاد است، خوب است مردم افراد شایسته را انتخاب نمایند تا حداقل ورود آنها در ولسی جرگه قطعی گردد. به نظر من کسی که به این نهاد می رود باید شرایط زیر را داشته باشد:

  1. به قانون و حاکمیت قانون باور داشته باشد. مهمترین وظیفه شورای ملی قانونگذاری است. کسی که خود به قانون باورمند نبوده و آن را نقض می کند، نمی تواند شخص شایسته برای قانونگذاری باشد. در دوره های قبلی ولسی جرگه، کسانی به عنوان قانونگذار حضور داشتند که از نقض قوانین ترافیکی گرفته تا ضرب و جرح و حتی بدتر از آن را مرتکب شده اند. خوب است مردم هنگام رای دادن نگاهی به سابقه کاندید بیاندازند و مطمئن شوند که وی الگوی خوبی از رعایت قانون است.
  2. اخلاق مدار باشد. انتظار نمی رود که وکیل قدیس باشد. اما لازم است برخی از مهمترین معیارهای اخلاقی مانند صداقت، دلسوزی، پاکدامنی، شجاعت، استقلال و عزت نفس را دارا باشد. برای مثال وکیلی که شجاعت اخلاقی برای دفاع از حق مردم را نداشته باشد چگونه می تواند در برابر استبداد ایستادگی کند؟ یا وکیلی که دلسوز نبوده و تنها به فکر پرکردن جیب خود باشد، چطور می تواند دلسوز طبقات پایین و محرومان جامعه باشد؟ یا وکیلی که عزت نفسش آن قدر پایین است که با دریافت ده هزار دالر از نامزد وزیر به وی رای اعتماد می دهد، چگونه شایسته این جایگاه مهم است؟ متاسفانه در افغانستان افراد به راحتی پشت القاب، عناوین و حتی مقدسات پنهان شده و چهره ای درستکار از خود به نمایش می گذارند و مردم نیز کمتر آنها را با معیارهای واقعی اخلاق می سنجند در حالیکه چهره اخلاقی آنها به شدت زشت و کدر است. خوب است مردم هنگام رای دادن نگاهی به کارنامه اخلاقی آنها هم داشته باشند.
  3. شخصی معقول بوده و کمتر احساساتی باشد. عقلانیت لازمه وکالت است. شورای ملی با آنکه بیشتر در حوزه قانون کار می کند اما نهادی سیاسی هم هست. در این مکان، شخص احساساتی نمی تواند تاب بیاورد. وکیل باید بتواند تمام چالشها و ناملایمات را با خونسردی تحمل کرده و در سخت ترین شرایط با عقلانیت تصمیم درست بگیرد. در این مورد بررسی تجربیات عملی کاندید بسیار مفید است.
  4. با تجربه و خود ساخته باشد. بدون شک وکالت یکی از مهمترین مشاغل در کشور است. شغل مهمتر نیازمند افراد با تجربه و خود ساخته است. منظور از خودساخته کسی است که خود به تنهایی توانسته با مشکلات دست و پنجه نرم کرده و در میان مردم رسم و نام به دست آورد. قطعاً کسانی که به پشتوانه جایگاه پدر یا تبار و اصل و نسب، خود را کاندید کرده اند، شایسته جایگاه وکالت نیستند. در بهترین حالت آنها مصداق این شعر سعدی هستند که «گیرم که پدر تو بود فاضل، از فضل پدر تو را چه حاصل؟».
  5. به برابری ایمان داشته باشد. افغانستان سالها از مرض تبعیض و نابرابری رنج برده است و اگر این مرض درمان نشود، چون سرطان بدن نحیف این جامعه را از پای درخواهد آورد. شورای ملی می تواند در گسترش برابری و جلوگیری از تبعیض مفید باشد اما شرط آن این است که وکیل خود به برابری ایمان داشته باشد. کسانی که خود اسیر تبعیض هستند نمی توانند قانون برابر در جامعه ساخته یا مردم را به سمت برابری هدایت کنند. برای مثال، کسی که خود به برابری زن و مرد باور نداشته و دخترش را پایین تر از پسرش می داند، چگونه می تواند مروج برابری در جامعه باشد. یا کسی که هنوز نژاد خود را بالاتر از دیگر نژادها می داند چگونه می تواند با تبعیض نژادی مبارزه کند؟
  6. درک بالای سیاسی داشته باشد. همانطور که گفته شد، شورای ملی یک نهاد سیاسی است و وکلا با کلان ترین مسائل سیاسی کشور درگیر هستند. درک وکیل از سیاست باید بسیار بیشتر از درک عموم مردم از سیاست باشد. او باید بتواند زوایای پنهان سیاست را دیده و برداشتی عمیق از آن داشته باشد. در غیر این صورت او نمی تواند به عنوان یک نیروی موثر عمل کرده و در دست سیاست گران دیگر قرار خواهد گرفت.
  7. قدرت سازماندهی و کار گروهی داشته باشد. در شورای ملی، هیچ وکیل نمی تواند به تنهایی کاری موثر انجام دهد. وکیل تنها، فقط یک کار می تواند و آن داد و بیداد کردن، جوسازی و کارهای عامیانه و پوپولیستی است. در مقابل، وکیل باید بتواند با وکلای دیگر گفتگو و تعامل کرده و گروههای سیاسی و کاری ایجاد کند. در این صورت او می تواند برنامه ها و طرحهای خود را عملی کرده و در مقابل حریف با قدرت ایستادگی کند. وکلای تنهای دوره قبل، بدترین گزینه برای انتخاب هستند.

امیدوارم کسانی که با قبول خطر جانی، رای خود را به صندوق می اندازند، این معیارها را در نظر داشته باشند.

عزیز نوری

About عزیز نوری

عزیز نوری، نویسنده، پژوهشگر و استاد دانشگاه، کابل
منبع: شبکه قلم
این مطلب را به اشتراک بگذارید:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

One comment

  1. Khaliq Karimi

    تنها گزینه ی فعلی همین استفاده از حق رای است گر چند از تحقق اهداف خیلی فاصله داریم.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

این را هم ببینید!

قتل عامی آرزو دارم هلاکوخان کجاست؟

رضا محمدی پادشاه لنگه دنیا ، که وزیرش برای ما شاه تعیین می کند، با تحقیر سخن از قتل عام میلیونی همه جنوب افغانستان و چه بسا همه مملکت زده،  بی این فکر ، که بعد قتل عام چه کسی کارخانه های هرویین سازی امریکا را بگرداند؟ چه کسی در مرز آسیای میانه و چین خودش را بترقاند؟ نه آقای ترامپ، ما از مرگ نمی هراسیم چرا که مدت هاست در میدان مین دست ساخت شما زندگی می کنیم.

تمامی حقوق مادی و معنوی متعلق به این سایت می باشد CopyRight 2017- All Rights Reserved