خانه » مقالات » حقوق » شستشوی دستهای خون‌آلود با مایع قانون!

شستشوی دستهای خون‌آلود با مایع قانون!

گذری به پارلمان افغانستان و«قانون مصونیت از جرایم و مجازات»!

برای نخستین بار در پارلمان افغانستان، یعنی «مرجع برترقانونگذاری» کشور، طرحی به تصویب می رسد که به موجب آن، افراد متهم به جرم و جنایت صریحا از پیگرد جنایی منع می شوند! پارلمان افغانستان، که بحق مرجع قانونگذار خوبی است، طرحی را بنام « مصالحه‌ی ملی» آماده و به تصویب رسانید که به موجب آن هیچیک از متهمان به ارتکاب جنایات جنگی، جرایم علیه بشریت و تخطی کنندگان از حقوق بشر در طی جنگهای داخلی افغانستان، قابل تعقیب نخواهند بود. این طرح که «مصونیت کامل» را برای متهمان موصوف در نظر گرفته است هرچند با مخالفت صریح بعض حلقات داخلی پارلمان روبرو شد اما سرانجام به تصویب رسید. هدف از این طرح چنانکه طراح آن گفته است، تامین آرامش روانی برای گروههای درگیر در جنگهای داخلی افغانستان است. تاکنون تنها سازمان ملل متحد در این زمینه اعلام موضع نموده است. دفتر این سازمان، تصمیم پارلمان افغانستان را مردود دانسته و «خاطر نشان کرده که به جز قربانیان جنگهای افغانستان، هیچ فرد دیگری اجازه عفو این گروه ها را ندارد و تلاش برای دست یافتن به حقایق و تامین حقوق قربانیان جنگ های افغانستان، از عناصر مهم در توافقات اجلاس لندن در مورد افغانستان است و این امر باید از سوی دولت افغانستان و به همکاری جامعه جهانی تحقق یابد». از طرف دیگر از جانب نهادهای حقوق بشری و کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان که به موجب قانون اساسی، «به منظور نظارت بر حقوق بشر در افغانستان و رعایت آن»، تاسیس گردیده، چیزی هنوز شنیده نشده است. در ارتباط با ماهیت و چگونگی پیگرد جرایم جنگی، ماهیت و دورنمای پروژه عدالت انتقالی در کشورهای جنگزده و افغانستان، سود و زیان پیگردها، بن بست‌های تئوریک و پراکتیک آن، معمای رفتار و سیاست دولت افغانستان در این موارد و… مطلب تحقیقی مفصلی در دست کار است که به طور مبسوط، وجوه مختلف این امور را شرح خواهد داد. اما اکنون عجالتا درارتباط با تصمیم اخیر پارلمان افغانستان چند نکته‌ای ذکر می شود:

متن کامل(۱۲۵kb)

 

 

Comments: 12

۱٫ بهزاد | ۴ Feb 2007 – 03:49

مرحبا به نوسنده اینچنین مقاله
چیز دیگر نمانده من بگویم همه چیز را گفته یی وطندار/ مردانه گفته یی.

۲٫ کابلی | ۶ Feb 2007 – 16:06

آقای ارمان همه با استدلالات منطقی شما توافق نظر دارند. ولکن گپ این است که ما در افغانستان و در کشوری که نیاز عاجل به تامین صلح و آشتی ملی دارد به یک گذشت عمومی ضرورت داریم تا از موانع انکشاف ملی و بحران گذر کنیم. ما در کشورافغانستان ضرورتهای ملی خود را اولویت بندی کنیم که از میان این ضرورتها ما بکدام بیشتر ضرورت داریم. جامعه ما واقعا دچار بحران است و این بحران تا وقتی گروه ها و جمعیت های مختلف با هم اشتی نکند صورت عمل بخود نمی گیرد. پس ما ناچار هستیم برای رسیدن به یک توافق ملی و ثبات مصالحه و اشتی ملی را بپذیریم تا دیگر فجایع گذشته تکرار نشود و تا صلح و آرامش دائمی به کشور ما باز گردد.

۳٫ علی اصغری | ۶ Feb 2007 – 22:28

اگر بخواهیم از گذشته هاتاریک عبرت بگیریم راه ان گذشت است. از همه شما دعوت میشود مطلب زیر را بخوانید؛

منشور مصالحه ملی، راهکار نو در ثبات سازی
ضیایی دانش
پارلمان افغانستان در آغازین روزهای کاری سال دوم کاری‌اش، طرحی را تصویب کردند که برای جلوگیری از گسترش و تداوم بحران و التهابات سیاسی ـ امنیتی تصویب آن مهم و الزامی به نظر می رسید. این مصوبه از تمام گروه های مسلح مخالف دولت می خواهد تا در پروسه تحکیم ثبات مصالحه و آشتی ملی بپیوندند. همچنان در این مصوبه، ضمن تجلیل و تکریم از دفاع مردم افغانستان در برابر تجاوزات ارتش سرخ شوروی، از دعوت جمهوری اسلامی افغانستان خواسته شده تا با سنگرداران جهاد و مقاومت اسلامی رفتار مناسب شأن صورت گرفته و از تعرض و هتک حرمت مصون بمانند و..
قطعا ختم بحران ها و ناامنی ها، استقرار صلح و ثبات دایمی، تأمین مصالح عالیه کشور، پایان بخشیدن به کینه و کدورت های گذشته و حال میان شهروندان و… از اهداف و انگیزه های اصلی و عمده ای نمایندگان پارلمان در تهیه و تصویب این طرح بوده و این تصمیم عاقلانه پارلمان در برهه و شرایط حساس کشور بسیار حیاتی و گام بلندی در راستای ختم غائله های گذشته می باشد.
گرچند جنایات و فجایع هولناک در دوران چند دهه جنگ های گذشته صورت گرفت و جرائم جنگی فراوانی با عناوین گوناگون انجام یافت؛ گرچند این جنایات صفحات تاریخ چند دهه اخیر را سیاه و تاریک نموده است و کسانی که در خلق و آفرینش بسیاری از این فجایع دست داشتند، امروز هم در میدان های سیاسی و دیگر عرصه های کشور حضور دارند ولی شرایط و وضعیت آشفته و ناآرام کشور ایجاب می کند که به جای ترکاندن دانه های چرکین نفرت و کدورت گذشته ها، از لذتی برخوردار شویم که در عفو و بخشش نهفته است و بخشش و گذشت جزء خصلت فرهنگ بر مردمان این مرز و بوم می باشد و چنان که پیامبر بزرگوار اسلامی (ص) می فرماید: «لذت که در بخشش است در انتقام نیست» تلخی های آزار دهنده روزهای گذشته را از این لحاظ که یک حادثه آزار دهنده و تفرقه انگیز است فراموش کنیم و از زاویه که تجربه ای با قیمت گزاف و قربانی شدن هزاران هموطن ما است، برای تقویت و همبستگی ملی به یاد داشته باشیم و از آن درس عبرت بگیریم.
پیچیدن بر سر مسائلی ناگوار که در گذشته اتفاق افتاده اند، به جزء زنده ساختن خصومت ها و فراهم نگهداشتن شرایط و زمینه برای مداخله بیگانگان و در نهایت روشن نگهداشتن آتش جنگ و خون ثمره ای دیگری به بار نخواهد آورد.
همان دولت ها و کشورهای که در گذشته به گروه های مختلف برای از پای در آوردن هموطنش و تخریب کشورشان پول و تفنگ می داد، امروز هم آماده اند تا دوباره به مداخله در امور کشور و دامنه دار ساختن بحران بپردازند و در این میان برای گروه های و ملیت های ساکن افغانستان تنها یک چیز به جای می ماند و آن بدبختی و فلاکت باری در دنیا و آخرت می باشد.
این منشور، طرح و گزینه خوبی برای پایان بخشیدن به مرارت های گذشته است و به همان میزان که به قلمرو آن افزوده شود و افراد بیشتری به آن بپیوندد، فاصله سرعت کشور از تباهی و بدبختی دورتر و سریع تر می شود. اینکه دیدبان حقوق بشر و یا نمایندگی ملل متحد اما و اگرهایی در این مور مصوبه مطرح می کند، جای تأمل داشته و هم جهت با منافع و مصالح علیای افغانستان به نظر نمی رسد و حتی می توان آن را نوعی مداخله جویی و ماجراجویی در امور داخلی کشور پنداشت که ممکن با نظر داشت اغراض و مقاصد برخی از کشورهای مداخله گر ابراز شده است؛ ممکن نیست که بتوان جمعیت که قربانی جنگ های گذشته بوده است را از سایر جمعیت کشور تفکیک کرد و سپس منتظر تصمیم آنها ماند، چرا که تمام افغان ها بالاتفاق از ضرر و زیان جنگ های گذشته بی نصیب و در امان نمانده اند و هر فرد و یا خانواده ای به شکل ا اشکال از این جنگ ها متضرر و قربانی آن شده و برخی کم و برخی بیشتر از سوی دیگر نمایندگان پارلمان محصول انتخاب و انتصاب همین قربانیان است و قریب به یقین می توان گفت که مردم در مورد منشور مصالحه و آتش ملی از پارلمان حمایت کنند، زیرا عفو و بخشش تنها راهی باقیمانده برای خاتمه یافتن بحران ذات‌البینی میان افغان ها است.

۴٫ amin | 7 Feb 2007 – 02:14

باسلام به دوستان عزیز. از نظرات شما کمال تشکر.
چنین به نظر می رسد که دوستان ما روی موضوع «مصالحه یا آشتی ملی» تاکید دارند. طبیعی است هیچ کسی مخالف آشتی نیست بلکه حتی وظیفه‌ی هر انسان باوجدان و متعهد است که اطراف درگیر در یک منازعه را به صلح و آشتی و همزیستی دعوت کند. با این موضع کسی مخالف نیست. ولی موضع عفو متهمان جرایم جنگی در مقوله‌ی آشتی ملی قابل گنجایش نیست. منظور من این است که پارلمان افغانستان چنین صلاحیتی را ندارد. چون این صلاحیت را باید به موجب یک قانون برتر به دست آورده باشد ولی قانون اساسی همانطور که من هم اشاره کردم و دوستان دیگر هم در مقالات شان تصریح کرده اند، تبعیت از موازین حقوق بشر را لازم دانسته است. قانون اساسی هم که حاکم بر پارلمان است و پارلمان حق ندارد برخلاف احکام صریح و نص قانون اساسی قانون وضع کند. اگر قانون پارلمان خلاف نص قانون اساسی باشد بی اعتبار است.
دیگر اینکه میان مفهوم مصالحه ملی و مشروعیت بخشی به قدرت سیاسی باید تفاوت قایل شد. من اگر فرصت کردم طی یک نوشتار دیگر به این موضوع می پردازم. به نظر من آنهایی که منشور را طرح کردند فی الواقع در صدد رفع خصومت یا مصالحه نبودند. آنها از طرح دعوای جنایی بیم داشتند چون دیدند در عراق دادگاه جنایی صدام برگزار شد و صدام و دستیاران نزدیک او محاکمه شدند. شاید این موضوع باعث شد سراسیمه این طرح را پیش بکشند.

۵٫ آرمان شمس احمدی (iran) | 7 Feb 2007 – 12:33

با سلام خدمت دست اندرکاران محترم بنده به نوبه خودم با ملت افقانستان ابرازهمدردی میکنم.به امید افقانستانی(خراسانی)آب
اد و سر بلند.
در ضمن هیچ یانکی و انجنبی برای شما دل نمیسوزونه مگر حیله ای در کار باشه.فی امان الله

۶٫ همو طن تو | ۸ Feb 2007 – 02:30

بارک ا لله تو حقا که مرد هستی امین! باور م شد.
الهی که همیشه سبز باشی همیشه پیگیر دا ئم کار ها یت خواهم بود
….یاحق!

۷٫ وحیدالله وحید مالستان … | ۱۳ Feb 2007 – 16:05

آقای آرمان درود برشما! بانظرشما همه ی مردم افغانستان موافق است .بسیاری ازحرف هایی را که تاهنوزکسی نگفته بود شماشجاعانه بیان نموده اید .موفق باشید به نظرمن جای حرف دیگرنمانده اگرگوش شنواباشدهمین بس است .

۸٫ بصیرآهنگ | ۱۳ Feb 2007 – 16:14

آرمان عزیزسلام !واقعن زیبابیان نموده اید من که خیلی موافقم . امامشکل اینجاست که تاهنوزیک عده بی سواد وکم خرد جنگسالاران رانماینده ی یک قوم وملت میدانند ایکاش مردم می فهمیدند که این حیولا ها چگونه ازخون وحتا ناموس شان استفاده کرده اند . من تاآخرین قطره ی خونی که دارم برای محاکمه ایشان میکوشم امثال شما انسان های آگاه می توانند مردم مارا یاری نماید . روزی که امپریالیزم خونخوارصحنه راترک کند انشاالله زمینه برای این کار بازخواهد شد اما پیش ازآن چون ایشان باهم منافع مشترک دارند مردم کاری ازپیش برده نمی تواند . به آرزوی شادابی مردم افغانستان . شادکام باشید.

۹٫ amin | 14 Feb 2007 – 04:05

از همه دوستان تشکر.

۱۰٫ مختار | ۱۵ May 2007 – 14:49

آقای آرمان سلام و درود به شما! همیشه وقت می آیم و از سایت وزین و پر بار شما فیض می برم.از چندی پیش سلسله حوادثی مهم در داخل و خارج افغانستان روی داد و منتظر تفسیر وتحلیل شخص شما بودم.
اینک چرا سکوت نموده اید مرا رنج می دهد. مقاله جالب شما در مورد مصالحه ملی بازتاب گسترده داشت و نتایج مهمی داشت امید است در حوادث مهم و سرنوشت ساز همچنان قلم شما فعال و راهنما باشد. بنده به فضل خدا کورس تحصیلی را نزدیک پشت سر بگذارم بعدا در اندازه توان کوشش می کنم مطالب بنویسم و برایت بفرستم بویژه در مورد وضع مهاجرین.ارادتمند شما
مختار

About امین آرمان

امین آرمان، نویسنده، پژوهشگر و مدیرمسؤل شبکه قلم، کابل
منبع: شبکه قلم
این مطلب را به اشتراک بگذارید:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

این را هم ببینید!

سیاست جنایی افغانستان درقبال مواد مخدر

بعدازفروپاشی نظم وثبات سیاسی افغانستان، دردهه پنجاه هجری شمسی انواع گوناگون جرایم سازمان وشبکه سازمان …

تمامی حقوق مادی و معنوی متعلق به این سایت می باشد CopyRight 2017- All Rights Reserved